Ayaküstü Düşünceler

04May07

Berbat geçen bir gün daha, Calculus’dan (!..) çıktım. Kendimi kampusten dışarı bi atsam. Kulağımda yine o tını, Dream Theater – Metropolis, seviyorum bu parçayı. Kampusten hemen çıkışta yüzünden tebessümü eksik etmeyen arkadaşımla karşılaşıyorum. O beni görmüyor. Telaşlı bir hali var, saçlarını toparlamaya çalışıyor, baş örtüsünü bir an önce takıp özgürlüğüne kavuşmak için. Onu öyle görünce üniversiteler için ”özgürlük alanlarımız” tanımını yapıp koltuk kabartan arkadaşlarımı düşünüyorum, gerçekten öyle mi? Üniversiteler bizim ‘özgürlük alanlarımız’ ise en temel özgürlük olan ‘kıyafet özgürlüğü’ neden yok? diye düşünüyorum. Sonra aklıma ‘Cumhuriyet Mitingleri’ geliyor. Ulusalcı arkadaşlarımın şişmiş egolarıyla yüzüme bakıp ”gördün mü canım, milyonlar yürüdü, hayat tarzlarını savundu o insanlar, yürüyenlerin çoğu bayandı. Özgürlüklerini savundu o insanlar” sözleri geliyor. Sahi, özgürlükleri kısıtlanan kimlerdi?

Neyse, bir gün onlarda anlayacaklar. Bir gün onlarda ‘iranda zorla baş örtüsü taktıran gerici mollalar ile, Türkiye’de baş örtüsünü yasaklayan zihniyetin’ aslında hiç bir farkının olmadığını. (yazının devamı için..)

Yoluma devam ediyorum. Otobüs durağındayım. Bugun şanslıyım, otobüs erken geldi. Otobüse binmemle birlikte Baylak’ın ”Aman ha, halk seçmesin” sözlerini duyuyorum. Eee, bu kadar çok gündemle meşgul olursan olacağı bu! Hayır, sorun ben de değilmiş, otobüsteki radyodan geliyor ses. Millet olarak iyice politize olduk diye düşündükten sonra boş bir koltuk arıyorum. Arka sırada bir amcanın yanı boş, hemen oturuyorum oraya. Oldum olası sevmem otobüs yolculuklarını. En iyisi çantamdan bir gazete çıkarıp okumak diye düşünüyorum. Önümde iki kişi oturuyor. Konu yine siyaset. Şapkalı olan diğerine ”bu akp yüzde 90′da olsa artık iktidara gelemez, halk buna izin vermez” diyor. Bu sözü daha öncede duymuştum, bir TV kanalında CHP’li bir vekilde buna benzer bir söz etmişti. Sanırım bu arkadaşın bir aritmetik konusunda sıkıntıları var, diye düşündükten sonra aklıma Radikal’den Nuray Mertin yazısı geliyor. ”Toplumun şu veya bu kesimi, şu veya bu kadarı ne derse, ne talep ederse etsin fark etmez, Cumhuriyet’i, laikliği, demokrasiyi biz nasıl tarif edersek odur, aksi taktirde maraza çıkarırız ve gerekirse askere sırtımızı dayamaktan çekinmeyiz, mantığı içinde olan Cumhuriyetçi merkez sol”..  Nuray Mert’in bahsettiği kendini ‘devletin sahibi’ kabul eden ‘elit’ kesim bu yüzde 10 ‘lık kısma giriyor. Bu kesim doğal olarak demokrasiyi kendine düşman görüyor. Çunku kendisi azınlık!  Derken, şapkalı olanın bu sözüne karşılık olarak, arkadaşı cevap veriyor; ”bu ülkenin ordusu var, izin vermez tabi”…

İnönü’nün zamanında söylediği o söz aklıma geliyor;

Kimse işitmesin millet düşmanınızdır.

Filed under: Günlük   |  9 Comments
Tags: politika-siyaset