Bye Bye Baykal

06Aug07

Ulusal cephe, Çağlayan’da, İzmir’de şurda burda bir buçuk milyon ‘duyarlı kitlenin’ katılımıyla birlikte söyledikleri kuvva-i milliye ruhuna uygun türküleri, ezgileri ve bilimum afilli sözleri unutmuş ve bunun yerini alan Aziz şiirleriyle meşgul iken, bu kitlenin sözcüsü Baykal enteresan laflar etmeye devam ediyor.

Parti içi dikdatörümüz Deniz Baykal, ‘kandırıkçı bunlar, halkı kandırdılar, ikinci cumhuriyetçiler halkı kandırdı’ gibi komik yorumlar yapmaya devam ederken, CE-HA-PES partisinin zihniyetinin değişmediğini görmekte üzücü. Radikal’den Gökhan Özgün şöyle diyor;

Aslında ‘ikinci cumhuriyetçilik’ denilen bildiğimiz demokratlıktır. O zaman niye böyle bir kavram icat edildi? Cevabı basit, çünkü Türkiye’de bir kesimin kafası, aklı, idraki ancak ‘cumhuriyet’ üzerinden konuşulduğunda açılıyor. Hani şu ‘belli bir laf’ edince hareket edip konuşmaya başlayan taş bebekler gibi. Taştan Türk bebeğinin sihirli kelimesi de ‘cumhuriyet’.
Yani, ‘daha fazla demokrasi’ deyince boş boş baktıklarından, saymaya başlıyorsun ‘ikinci cumhuriyet’, ‘üçüncü cumhuriyet’… Hafif hafif kıpırdanmaya başlıyorlar. Gözleri açılıyor. Uyanıyorlar. İşin fenası uyanınca da hemen ağlamaya başlıyorlar, ‘Cumhuriyet elden gidiyor’ diye. Bir ‘izah aracı’, dönüşüyor milli bir tehdide.
Sanki bir cumhuriyetin, hem de ilk cumhuriyetin aniden bekâreti bozuluyor.
O zaman sıkı durun söyleyeyim, arada ‘bir buçuğuncu cumhuriyet’ de var. Bekâret zaten bozuk.

Heralde, parti içi dikdatörümüz Baykal’ın anladığı cumhuriyette bu tarz bir şey olsa gerek. Baykal’ın kendisini krallık ya da anaysal monarjinin hüküm sürdüğü bir ülkede sandığını felan düşünüyorum. (yazının devamı için..)

Zira, Türkiye’de Cumhuriyetin ilanı böyle sancılı bir süreç ile gerçekleşti. Osmanlı’dan sonra, Cumhuriyetin ilanı ile değişen rejim, sosyal bir dönüşümle sağlanmadı. Değişiklik sadece yönetim katında ve sınırlı bir şekilde oldu. Yani, değişen rejimden çok yönetim kademesiydi. Şu an ki CHP mantığı ise işte buna dayanıyor. Bir kaç Cumhuriyetçi elit, kendini devletin kurucu gücü ilan ediyor. Baykal’ın kendisini ‘esas oğlan’ olarak görmeside işte tam bu sebebten. Esas oğlanımız yeri geldiğinde, ‘yandan destek’ almaktan da çekinmiyor. Çunku, kendisi devletin ta kendisi! Ve kendi imtiyazı elden gittiğinde, bir anda bu bir ‘rejim kırizine’ dönüşeniliyor. Yani giden rejim değil imtiyazlar.

Aslında seçim sonuçları bunun halk katında bir değerlendirmesi oldu. Halk AKP’yi seçerek, ‘rejim kırizi çıkaranı değil, iş yapanı görmek istiyoruz’ dedi. Umarım Baykal, halktan aldığı mesajı iyi okur ve solun önünü kapatmaktan vazgeçer..

Halka, ‘kandırılmış, cahil, koyun’ diyen bir sosyal demokrat düşünemiyorum. Aklıma Penguen’de ki bir karikatür geldi. Baykal, AKP merkezinin  ziline basıp kaçıyor. Aslında Baykal’ın yaptığı muhalefetin bundan pek de bir farklı yok. Olay mizah değilde bir durum tesbiti olmuş. Bu ülkede mizahcılarında işi zor, Baykal gibi bilimum siyasiler ekmeklerini ellerinden alacak gibi görünüyor.

En azından mizahcılar için, 367 kere bye bye Baykal..

Filed under: Uncategorized   |  6 Comments
Tags: politika-siyaset