Ve Aşk Yenildi

Pazar günleri siyaset-politika gibi ciddi konuların dışında bir şeyler karalama karar verdim. Bugune bu kısmetmiş.

Aşk yenildi.. Çünkü söylenen sözler, bağlılık yeminleri, hepsinin bir başlangıcı olduğu gibi bir sonu vardı. Aşk denilen şeyi sonsuz sanıyordu; ölümlü insanın sonsuz aşk sahibi olamayacağını unutarak belki. Aşk denilen o şey belki bu idi, hani geçici olarak unutma hali sonsuzluğun imkansızlığını. Sonsuz sanarak yaşama isteği, oysa sonsuz aşk yoktu. Sonlu bir ömre sahip insan sonsuz aşk yaşayamazdı.

Fark etti, ve anladı, aşk yenildi.. Geriye kalan sadece bir yıkıntı. Ve o yıkıntıların arasında nefes alıp vermeye çalışan insan.

Hayatı anlamaya yönelik bir adım daha attı bugun, ve bir bedel daha ödedi. Çunku hayatı anlayabilmek için bedel ödemek gerekiyordu. Doğanın kanunu böyleydi..

Bir bedel, hayata dair bir öğreti, yıkıntılar ve insan. Bugun yine sonu gördü, o kuyunun en sonunu. Zaten hep buna inanırdı o, ‘gördün/mü dibi göreceksin’ derdi, ‘çunku dibi görmek her zaman iyidir’, daha kötü olamaz insan, ve artık iyileşmeye başlayacağının bir göstergesidir bu.

Artık daha iyi olacaktır her şey, çunku kaybedecek pek fazla şey kalmamıştır. Ve o an, insanı yaşama bağlayan tek şey hayalleridir. Kuyunun sonunda bir güneş gibi doğar sana, yalnızsındır, tıpkı en başta olduğu gibi, yanında sadece sen ve hayallarin. Afilli bir yalnızlık hali yani..

Afilli bir yalnızlık, seni her an güçlü hissettiren bir yalnızlık..

Ve aşk yenilir, insan kazanır.. Kaybeden yoktur; çunku yenilen aşktır..

Tags: aşk, hayata dair