Kafandaki binlerce soruya rağmen razı olursun bazen kaderine, bilirsin ki her insan kendi kaderini yaşar.. Gemilerini daha önce binlerce limanda demirlemişsindir; hepsinde bir daha bu limandan ayrılamam, yaktım gemilerimi bu limana geldikten sonra demişsindir..
Ama gemilerini yaktıktan sonra bir bakarsın ki uğruna yaktığın liman seni yarı yolda bırakıvermiştir.. Kalıverirsin kendi kendine..
Hatırlarsın sonra o günü.. Hani küçücükken [...]

‘Vazgeç gönül, vazgeç.. Sesini duyan yok, bir yağmurun içinde… Vazgeç gönül, vazgeç.. Seni anlayan yok…’
Zeynep Dizdar’ın bu şarkısıyla açtı gözlerini..Sıcak yatağından kalkması dakikalar alırdı zaten, ama bu sözler onu daha bir sapladı yatağa.. Parçanın ritmi, sözleri, hepsi zihninde dolanırken onu müthiş bir düşünce fırtınasının içine attı..
Vize dönemiydi, dün gece sabahlamıştı yaklaşık bin sayfalık akışkanlar [...]

Küçüktüm, yaşım 9 veya 10.. Ankara’da kaldığımız lojmanların arkasında büyük bir alan vardı, yem yeşil çimler.. Sımsıcaktı o çimler, halen taze zihnimde. Çunku o çimlerin arasında çocukluğum gizliydi, ne de güzeldi çocuk olmak. Sabah erkenden uyanırdım, öğlene doğru yapacağımız futbol maçının heyacanıyla.. Ev içinde hangi bölgede oynacağımın planlarını yapardım..
Sonra beklediğim an gelirdi. Yaklaşık 20 arkadaş [...]

Mahalle baskısı, malezya olacağız paranoyalarından bıkkınlık gelmişken, çokca yaşadığım ve bazen ‘acaba abartıyor muyum?’ dediğim bir konu üzerine yazmak istedim. Kıskançlık.
‘Seven kişi kıskanır’ sözünü tabu gibi savunanlardanım.(bu da benim tabum olsun!) Hatta, kıskançlık bana göre sevgi ile doğru orantılıdır. Ama kıskançlığı sadece sevgi ile orantılı göstermekte yanlış olacaktır. Kıskançlığın başlama noktası sevgidir diyebiliriz aslında. Seversin [...]